HLJÓMURINN
Meginmarkmiðið var að halda heildarþyngd bílsins í lágmarki. Því ákvað hönnunarteymið snemma að notast við trefjaplast í staðinn fyrir ál við gerð yfirbyggingarinnar, sem gerði bílinn 100 kg léttari.
65% af efni innanrýmisins er úr trefjaplasti en afgangurinn er spangir úr álblöndu sem styðja við vélina og fjöðrunina. Við hönnun Lexus LFA voru notaðir þrenns konar ferli við þróun trefjaplastsins:
Með því að leggja áherslu á tíðni eftirbrennslu vélarinnar í LFA og kynna síðan til sögunnar fyrsta, annars og þriðja stigs kveikitóna, hafa Tanahashi og hans fólk skapað einstakan útblásturstón, gjörólíkan þeim sem aðrir bílar gefa frá sér. Þetta kalla þau áttundarsamhljóm (e. Octave Harmony). Þessum hljómi var náð fram með því að fínstilla fjölþrepapústkerfið og skilar af sér meiri tilfinningu fyrir hraðaukningu.
Vatnsketillinn leikur lykilhlutverk við að ná fram hljómi vélarinnar og er vandlega stilltur í því skyni. Tekið var mið af hönnun hljóðfæra, hliðarnar gerðar stífar og bætt við lóðréttum styrkingum á framhlutann til að ná fram kraftmeira spönunarhljóði.
Vatnsketillinn er hannaður til að ná því besta út úr hljómi vélarinnar
Eftir bruna fer útblásturinn úr vinstri og hægri strokkaröðum vélarinnar í gegnum aðskildar, jafnlangar og þvermálsþykkar útblástursgreinar. Þetta eykur ekki bara tog heldur laðar fram ferskan vélarhljóm. Eftir að útblásturinn hefur farið í gegnum hvarfakútana flæðir hann í gegnum tvo samhliða hljóðkúta og sameinast síðan í margþrepa titaníum-hljóðkút bak við gírkassann.
Jafnlangt útblásturskerfi skilar miklu afli og tærum, hágæðahljómi.
Titaníum-hljóðkúturinn að aftan er með ventlakerfi sem stýrir útblæstri til samræmis við ökuhraða. Á 3000 sn./mín. og þar fyrir neðan helst ventillinn lokaður fyrir útblæstri í gegnum fjölda hólfa, og tryggir að útblásturshljóðið verði ekki of hátt. Yfir 3000 sn./mín. opnast ventillinn og leyfir útblæstrinum að flæða í gegnum eitt hólf og hleypir honum út í formi há-oktan sóprantóns.
Vélarspaninu og útblásturshljóðunum er veitt varlega inn í farþegarýmið. Meginhljóðrásin liggur frá vatnskatlinum og inn í farþegarýmið undir mælaborðinu. Að auki eru tvær hljóðrásir, önnur við efra op vélarhlífarinnar og hin hjá neðri framljósunum. Þessar hljóðrásir sjá til þess að ökumaðurinn situr í miðpunkti margómahljóms vélarinnar.